Simplicated

De boeken die je zou kunnen lezen en behang

Geplaatst op 31 januari 2011 door Laura

Januari mag nu wel eens over zijn en dus plan ik dingetjes zoals een tochtje naar de Ikea. Ik kwam, zoals bijna altijd, terug met nog meer handige opbergmogelijkheden (op zich is genoeg om alle kamers in dit huis mee te vullen) en nu ziet m’n huisje er weer wat frisser uit. Andere mensen hebben zin in een nieuw behangetje en dus kijk ik mee over schouders als er moet worden besloten over viooltjes of bomen. Ik zou zeggen, bomen, maar die keuze is niet aan mij. Ik ben namelijk nog best blij met onze ene muur behang die, als ik m’n ogen ver genoeg – maar niet te ver – dichtknijp, lijkt op zeer stilistische bomen. De twee ontsnapte takken, het gevolg van een dagje ziek maar wel met schaar in de hand, zorgen nog steeds voor complimentjes. Je ziet het niet zo op deze last-minute foto, maar echt.

Ik ben nog steeds best blij met ons behangetje, maar toch zat ik vandaag te neuzen naar iets anders. Wat ik vond, zou ik zelf nooit op m’n muur plakken, want het eerste woord dat ik erbij dacht was Sehnsucht. Het behang (van Anthropologie voor maar 158 euro per rol) herinnert me aan de mogelijkheid om al die andere boeken te lezen. Niet alleen de ongelezen boeken in onze kasten, of zelfs die in het antiquariaat van m’n schoonvader, maar nog meer. Alle klassiekers, in alle talen die ik machtig ben (nou ja, dat betekent kinderboeken in het Frans en Duits). Dit behang zou me elke dag herinneren aan wat ik misloop, als ik niet gelijk op de bank ga zitten met een van die boeken in plaats van de deur uit, naar werk, universiteit of zelfs de supermarkt. En als ik niet welhaast gedwongen zou zijn om te gaan lezen, zou ik de boeken afvinken die ik al gehad had, om vast te leggen dat ik die in ieder geval niet meer hoef te lezen. Nee, een voortdurende herinnering aan wat je anders kunt doen, da’s voor mij geen goed idee. Intussen blijf ik even m’n bloemige behang houden en probeer ik langzaam een beetje een deuk te krijgen in de stapel ongelezen boeken. Misschien moet ik maar even geen nieuwe meer kopen.

Trouwens, nu lees ik The Happiness Project van Gretchen Rubin, die toevallig vandaag een vreselijk toepasselijk citaat op haar blog heeft staan: “Nothing [is] so fatiguing as the eternal hanging on of an uncompleted task.”
—William James
En dat is precies de reden waarom dit behang voor mij geen goed idee zou zijn. Maar wel heel leuk, natuurlijk.

Geplaatst in boeken, inspiratie | Getagged boeken | Een reactie plaatsen

En toen … een stand van zaken

Geplaatst op 21 januari 2011 door Laura

Ik begon dit blog afgelopen zomer. Toen heette het nog een vakantiedoeblog om iets van m’n plannen in de naam te vatten. Het idee? Een blog als stok achter de deur, inspiratie en voorzichtige etalage van vallen en opstaan terwijl ik m’n zomer iets bewuster probeerde te vullen met ‘maken’. Ik ben namelijk vaak veel van plan, maar er komt niet altijd wat van terecht. Met een blog, zo hoopte ik, kan ik delen welke dingen ik maak, van reisjes tot recepten, van experimenten tot ontdekkingen. Een van de inspiratoren ertoe was The Happiness Project, een blog van een New Yorkse schrijfster die een jaar lang praktisch probeerde gelukkiger te zijn, bijvoorbeeld door eindelijk plannen uit te voeren. Andere inspiratoren waren mensen om me heen dingen maakten, zoals de meiden van Restored en Minette die geweldige tassen maakt.

De zomervakantie ligt al ver achter me en de blog staat nu hier. Ik heb lezers en een paar reacties. Bijna dagelijks vinden nieuwe lezers deze plek omdat ze hun fiets willen ophangen of ijskoffie willen maken, bijvoorbeeld. Dat is leuk. Ik denk meer na als ik een nieuw recept maak en mijn telefoon staat inmiddels vol foto’s van maaltijden. Het project om meer projecten af te maken lukt een beetje, maar er is een catch die ik misschien ga veranderen…

Ik heb namelijk nog steeds een heleboel onafgemaakte projecten waarover ik hier niet vertel. En wat een blog niet weet, deert hem niet. Mijn onafgemaakte projecten, een mobile, een haakproject, een verzameling, een dienblad en ga zo maar door, liggen dus nog steeds op allerlei plekken naar me te knipogen. Ik ga ze binnenkort vermelden. Openheid van zaken helpt mij, als eeuwige uitsteller om dingen echt te doen. Ook ga ik waarschijnlijk de nummertjes laten vallen. Dat geeft me ook gelijk ruimte om andere dingen te melden, zoals dat ene mooie boek dat ik las, die film, het ideetje voor de zomer.

Je mag de komende tijd nieuwe onderdelen verwachten, bijvoorbeeld mooie voorwerpen die ik tegenkom, of een citaat. Tips voor wat hier nog meer kan staan, is zeer welkom!

Geplaatst in DIY | Getagged DIY, zelf maken | Een reactie plaatsen

#18.1 Oplossing gevonden: fietsen in de flat

Geplaatst op 11 januari 2011 door Laura

Dit is een vervolg op een eerdere post over fietsen ophangen in de flat.
2011 begonnen we met 11 fietsen. Yes. 11 fietsen voor 2 mensen. Meneer verzamelt aan het einde van het jaar fietsen zoals anderen kilo’s aankomen. De schuur beneden bleek toch echt te klein, dus er stonden opeens twee fietsen in z’n kamer. En hij kocht een mooi fietsophangsysteem.

Meneer heeft iets gekocht dat sterk lijkt op dit en dat best goedkoop was, al was hij ook onder de indruk van het Steady Rack systeem. Allebei kunnen tot 20 kilo fiets aan. Het hangt nu boven het stukje kamer waar gewoonlijk logees slapen. Of ze dat nog gaan doen, weet ik nog niet. Nu de fiets daar hangt, weet ik inmiddels wel, dat als er een fiets in de gang komt, het wel een beetje een mooie moet zijn. Het liefst zo’n schattige Franse, in pastelkleuren en met een mandje voorop.

Over de kleur van de muur ga ik geen uitspraken doen, hij had eens gelezen dat groen goed was voor productiviteit. En dat is vast waar.

Geplaatst in DIY | Getagged fietsen, inspiratie | Een reactie plaatsen

#26 vier de winter: marshmallow mayhem – of hoe ik onbedoeld broodbeleg maakte

Geplaatst op 31 december 2010 door Laura

Ik wilde marshmallows maken voor Oud&Nieuw. Warme chocomel en marshmallows leken me wel wat. Op een van m’n favoriete blogs over eten vond ik een recept ervoor, waarin werd beschreven dat het moeilijk kan zijn, maar dat dit recept echt heel gemakkelijk was. Echt. Okee, je hebt wel heel koud ‘divided’ water nodig, en ‘corn syrup’ en een snoepthermometer. Ach, dacht ik. Voor die corn syrup zag ik al dat ik als alternatief best meer suiker kon gebruiken en wat water. Ik had geen snoepthermometer, maar meneer had net een vleesthermometer gekocht. Het zal wel ongeveer hetzelfde zijn. Engelse en Amerikaanse maten, daar dan ik best mee omgaan, dacht ik ook.

Ik volgde het recept minutieus, klopte de eiwitten, kookte de suiker en het water – al bleef mijn thermometer steken bij de 110 (ipv de gevraagde 115,6 graden celsius). Misschien was dat fout één. Daarna werd dat gekookte suiker en water met gelatine zogenaamd in 10 minuten opgeklopt tot wel drie keer zoveel. Ik bleef steken bij twee, na 15 minuten. Fout twee?

Er was ook nog een klein incident met de turboknop die naast de nulknop zit op mijn mixer, net op het moment dat ik de mixer uit de kom haalde. Ik heb opeens allemaal marshmallow in m’n JBL speakertje. Ik denk dat ik alle gaatjes moet doorprikken.

Het geheel mocht minstens 3 uur in de koelkast, dus ik ging slapen en droomde over marshmallows – dat was denk ik een waarschuwing, mijn onderbewustzijn wist dat het niet zo goed zat.

Vanmorgen haalde ik, weer volgens recept, het magische mengsel uit het bakblik en toen bleek dat niet alles gegaan was zoals hoorde. Niks geen stevige blokjes, niks geen droge wolkjes. In plaats daarvan heb ik nu marshmallow nadat het gesmolten is (ook lekker!) Poedersuikeren had geen zin, snijden zag er leuk uit, maar het mengsel deed alsof het niet geraakt was en ik voelde weer waarom ik marshmallows meestal niet met m’n handen aanraakte, alles plakt.

Uiteindelijk heb ik alles toch maar in een pot gedaan – en een beetje in m’n koffie, omdat ik het zonde vind de uren werk van gisteravond weg te gooien. Het lijkt op dat spul dat je vroeger kon kopen voor je brood, Fluff. Maar dan vers. Tja. Misschien ga ik er een soort marshmallowfondue van maken. Misschien. Vooralsnog zorgt het voor gesmolten marshmallows in m’n koffie. Ook lekker, zo’n suikerhigh.

PS: wat heb je hiervan geleerd, Laura? Goede vraag! Dat ik marshmallows een keer met de gevraagde ingrediënten ga maken, misschien. Of dat ik ze net zo gemakkelijk kan kopen. Oh, en dat iPhones, iPods en speakertjes niet zo goed reageren op marshmallow aanvallen. En m’n kleren ook niet.

Geplaatst in DIY, recept | Getagged DIY, eten en drinken, zelf maken | Een reactie plaatsen

#25 vier de winter: ingesneeuwd

Geplaatst op 19 december 2010 door Laura

De sneeuw ligt zo hoog dat lief en ik besloten tot een sneeuwdag.

Ontbijten met scones uit zo’n pakje.
Boeken lezen op de bank.
Sufjan Stevens, the Decemberists en Band op Horses op de stereo.
Kijken naar de indiemusical Once.
Sterrenkoekjes van Donna maken.
Uit wandelen naar een restaurant in Zaandijk.
Het Witte Huis in de dvdspeler.
En een Barn Burner om weer op te warmen van de sneeuw.

Geplaatst in inspiratie | Getagged eten en drinken, muziek, winter, zelf maken | Een reactie plaatsen

#24 sjaals en haken – de opvolgpost

Geplaatst op 10 december 2010 door Laura

Okee, dus het is hier een beetje stil. Ik ben momenteel ook een beetje inspiratieloos. Er was een taart die ik probeerde, maar die wil ik eerst nog een keer maken, voordat ik het ga vertellen. Ik doe wel dingen, hoor, naast school en slapen. Heb net ein-de-lijk Khaled Hosseini’s de Vliegeraar gelezen. Ja. Ongeveer tien jaar na andere mensen. En ik heb gehaakt.

Zie hier m’n tweede sjaal. Het is een beetje een vreemde, en een kleine, maar ik ging voor het soort colsjaal die je nu veel ziet. Klaarblijkelijk heb ik hiermee zelf een steek uitgevonden, maar dat is niet zo relevant. Je kunt hem, door de knopen die overal in passen, op twee manieren dragen. Als een col of als zo’n mannensjaal die gevouwen onder een jas zit. De kleuren zijn eigenlijk ook best mannelijk. De sjaal is verre van perfect, er zitten soms wat kleurtjes verkeerd, maar ik ben er wel een beetje trots op, probeer te genieten van de imperfecties en vertel mezelf dat het ‘persoonlijkheid’ heeft. Dat is wel lastig voor iemand die liever projecten niet afmaakt omdat ze toch nooit zo mooi worden als in m’n hoofd.
Ik heb er maar een boek over gekocht, over haken, en van de week een soort pannenlap gemaakt. Bijna helemaal volgens de beschrijving, al dacht ik dat een vaste een halve vaste was. De uiterste rand is niet helemaal zoals gepland. Nu nog bedenken wat ik hiermee kan.
En zoals beloofd, een fotootje van m’n sjaals. Even een uitleg, van links naar rechts: lintsjaal, gehaakt door m’n oma en superlang. Daarnaast m’n probeersel, eronderdoor, dat lichtblauwe is een Ethiopische sjaal, gekregen van een vriendin, de petrolgroene is lekker warm en ook gekregen, de blauwe is een gebreide van m’n oma. De rode was een cadeautje van haar. Ik kom de winter zo wel door.

ps. Ooit was ik van plan bij al m’n zelfmaakprojectjes ook te vertellen hoe het moet. Nu is dat gemakkelijk met recepten, maar heb ik dat hiermee nog niet gedaan. Als je wilt weten hoe/wat en zo, plaats een comment! Ik weet nog niet of ik m’n oma een breitutorial kan laten schrijven, maar wie weet.

Geplaatst in DIY | Getagged DIY, winter, zelf maken | Een reactie plaatsen

#23 vier de winter: draag een sjaal

Geplaatst op 2 december 2010 door Laura

De winter is me een beetje overvallen, misschien ook omdat school vreselijk druk en intensief blijft. Opeens moet ik laarzen aan, ligt er een dik pak sneeuw (voor Nederlandse begrippen) en praat lief over winterbanden. Wat wel fijn is: elke dag een sjaal. Ik heb meer dan genoeg om uit te kiezen. Ik was al tijden lang een foto van plan, maar dat houden jullie nog tegoed.

Als ik het wat minder druk heb, hoop ik weer wat leuks te schrijven. – Stay warm!

Geplaatst in inspiratie | Getagged winter | Een reactie plaatsen

#22 ken jezelf: liedjes luisteren

Geplaatst op 22 november 2010 door Laura

Bij mijn plannen om leuke dingen te doen, horen niet alleen tastbare zaken, maar ook die minder tastbare, de dingen waar ik misschien hiervoor niet eens over nadacht. Ik ben er inmiddels namelijk achter dat ik voorkeuren heb. En als ik die negeer of vergeet, dan ben ik opeens dingen aan het doen die ik helemaal niet zo leuk vind. Een voorbeeld: ik raakte steeds meer geïrriteerd door comedyseries waar een van de hoofdpersonen de hele aflevering probeert iets geheim te houden voor de ander. Jaja, ik weet dat het een klassieke klucht is, maar ik vind het gewoon irritant. Maar ik realiseerde me pas dat ik dat zo vind toen ik ongeveer alle afleveringen van Friends gezien had (om maar een voorbeeld te noemen).

Ik was vergeten wat ik leuk vond aan Bright Eyes. Jazeker, ik was vergeten dat ik ooit graag luisterde naar de kleine held uit Nebraska, de man die mij, al weet ik niet eens meer waarom, eens een omhelzing gaf na een show. En ja, ik weet nog wel hoeveel emomeisjes me hierop jaloers aankeken. En toen bedacht ik waarom ik er nooit meer naar luister op m’n diverse ipod/iphone dingen. Meneer Oberst (want zo heet hij) heeft de neiging om op elke cd een nummer te zetten waar veel gepraat wordt, vaak als intro. En die vind ik irritant. Tegelijkertijd heb ik een raar soort geloof dat ik naar de hele cd moet luisteren omdat ik de hele cd heb gekocht. Geen idee waarom, want m’n lief gooit met gemak nummers uit zijn playlist en maakt zo ‘best of’ albums van al z’n favoriete bands. Ik niet.
Dus nu zit ik met twee voorkeuren die een beetje botsen. Enerzijds geloof ik in hele albums (met of zonder juiste volgorde) en anderzijds raak ik geïrriteerd door sommige nummers. Ik heb er maar voor gekozen om de nummers waar gepraat wordt te wissen. Misschien maak ik ook een lijstje met de twaalf mooiste Bright Eyes nummers, maar op zich is dit voor mij al een grote stap.

Geplaatst in inspiratie | Getagged inspiratie, muziek | Een reactie plaatsen

#21 Vier de herfst: pompoenlasagne

Geplaatst op 16 november 2010 door Laura

Zoals vast al gezegd, vind ik herfsteten ongeveer het allerbeste eten. Geef mij een excuus om kaneel, nootmuskaat en kardemon door m’n eten te strooien en ik ben gelukkig. Gisteren had ik dan ook tijd voor een lasagne, zoals ooit gegeten bij goede vrienden. Ik kon alleen dat recept niet vinden, dus maakte ik m’n eigen versie maar, met behulp van wat andere recepten. De combinatie pompoen en bechamelsaus was verrassend zacht en romig. Natuurlijk besloot ik pas van het restje een foto te maken (excuses voor het gebrek aan styling). Het restje is straks iemands lunch.

Pompoenlasagna
Voor 6 personen

Ingrediënten
– een pompoen
– olijfolie
– 500 gram rundergehakt (ik koos voor mager)
– 2 rode uien
– blikje tomatenblokjes (400 gram)
– blikje tomatenpuree
– een rode paprika
– een winterpeen
– lasagnabladen
– kaneel
– kardemon
– nootmuskaat
– peper en zout

Voor de Bechamelsaus
– 50 gram roomboter
– 50 gram bloem
– heel veel melk (minstens 500 ml)
– peper en zout

Ingevette lasagneschaal – oven op 175 graden

Schil de pompoen -ik ontdekte dat de dunschiller prima werkte- en snijd het in blokjes van ongeveer 1,5 cm breed en groot. Verwijder de pitten en gril de stukken een minuut of acht in een grilpan met ongeveer twee eetlepels olijfolie en wat kaneel, kardemon en nootmuskaat. Snipper de uien en fruit die in wat olijfolie in een grotere pan. Doe er het gehakt bij en bak dit rul, op hoog vuur. Snijd de paprika en wortel in stukken en gooi dit erbij. Laat dit een paar minuutjes bakken en gooi dan beide blikjes, tomatenblokjes en puree, erbij. Zet het vuur wat lager, roer alles goed door en voeg flink kaneel, kardemon en nootmuskaat toe, totdat je het er in kunt ruiken. Voeg ook peper en zout toe en laat alles ongeveer tien minuten pruttelen. Ik had de blikjes een beetje aangelegd met water, dus had daarna wat bloem nodig om de saus in te dikken.

De bechamelsaus had ik nog nooit eerder gemaakt, maar blijkbaar is het vooral een zaak van geduld. Smelt de boter in een steelpannetje en gooi, voordat de boter bruin wordt, laag vuur en de bloem erbij. Goed roeren en dan langzaam steeds wat melk erbij. Telkens alles door elkaar blijven roeren, zo wordt de saus steeds dunner. Doorgaan tot je ongeveer de dikte hebt van een saus. Dan alles aan de kook brengen en er nog wat melk bij doen. Peper en zout toevoegen.

Doe de gehaktsaus in de ovenschaal, leg er een laagje lasagnebladen op. Leg daar een laag pompoenblokjes op en daarover bechamelsaus. Daarna weer lasagnebladen, gehaktsaus, lasagnebladen en de pompoen en bechamel. Het kan in de oven voor zo’n 50 minuten.

Geplaatst in recept | Getagged herfst, zelf maken | 1 reactie

#20 ontspan: weekendje herfst met haardvuur

Geplaatst op 11 november 2010 door Laura

In mijn streven met dit blog om mooie plannen uit te voeren, hadden we afgelopen weekend zomaar een blokhut in de Ardennen. Mijn lief nam zijn laatste aanwinst (een mountainbike) mee, ik nam mijn huiswerk (een literatuurreview) mee en broer van m’n lief nam zijn nieuwe auto (een heel snelle bak) mee.
Het was drie avonden open haard, spelletjes, glazen wijn en overdag heuvels, wandelen en de drie dingen van Spa: zwemmen, antiekmarkt en het circuit.

Heel optimistisch vertrokken we vrijdag om 15:00 uur vanuit de Randstad. Nog even een blik Chinese tomatensoep uit de voorraadkast getrokken. Ach, in de Ardennen kun je ook laat naar de supermarkt. Of anders friet eten. Heel erg vriendelijke Walen wachtten ons op bij het huisje om 19:40. Te laat om nog naar een supermarkt te gaan, zeiden ze in het Frans. Friet was wel mogelijk, maar 8 kilometer ver. We zouden kunnen halen, maar dat zagen de mannen niet zitten. Zij zouden het kunnen halen, maar ik bedankte ze vriendelijk. Het was koud en donker en voordat die friet bij ons zou zijn zou het al koud zijn.

Pas toen we aan het opgewarmde blik soep zaten, met wat hartige Sultana’s als brood en chips als toetje, bleek dat de mannen helemaal geen Frans spraken. Zij hadden helemaal niet gehoord dat de vriendelijkste Walen zomaar aanboden die friet voor ons te halen. Ik geloof dat ik een Sultana heb ingeleverd. Om het goed te maken.

Oh, note to self: weet dat toeristeninformatie, zelfs ‘objectieve’ altijd schromelijk overdreven en optimistisch is. ‘schattige dorpjes’ betekent dat het een spookdorp is en ‘karakteristieke zondagse antiekmarkt’ betekent rommelmarkt waar de verkopers zich om 10:00 drie blikjes bier op hebben.

Geplaatst in inspiratie | Getagged eten en drinken, herfst | Een reactie plaatsen