zaterdagsmaal ::: cheesecupcakes


Ik had nog nooit een gebakken cheesecake gemaakt, het soort dat Britse en Amerikaanse tv-bakkers graag maken. Ik had er een paar recepten van, maar dat hele gedoe met je taartvorm inpakken in plastic, in een bak met water zetten en na het bakken nog 8 uur in de koelkast laten opstijven, dat leek me allemaal zoveel werk.
Tot vorige week een vriendin per ongeluk verse basis had gekocht en er thuis pas achter kwam dat dit nog in de oven moest. Zij was op zoek naar het soort kaas voor Nederlandse kwarktaart, dus ik kreeg het. Deze cheesecakemix, een best nieuw product, is al voorgemaakt, met ei, citroen en meer, en hoeft alleen nog met een bodem in de oven. De verpakking zwijgt over bakken water of dagdelen opstijven in de oven, ik denk omdat het specifiek voor kleine cheesecakes is. Die bak heet water voegen tv-bakkers toe om te helpen ervoor te zorgen dat het stevige mengsel ook binnenin even warm wordt, maar als je vorm kleiner is, gebeurt dat misschien gemakkelijker. Ik besloot het nog gemakkelijker te maken en ging voor de variatie, cheesecupcakes. De frambozen zijn toegevoegd omdat het zo zomers is, en omdat ik het fragiele van die vruchtjes wel mooi vind contrasteren bij een stevig minitaartje.

Cheesecupcakes, 12 stuks
Ingrediënten
Verse basis voor cheesecake (700 gr., te koop bij AH)
100 gr digestives
30 gr. boter
frambozen ter garnering

Verder nodig
siliconen muffinvorm voor 12
papieren vormpjes

Bereiding
Verwarm de oven voor op 160 graden (elektrisch). Laat de boter smelten in een pannetje en verkruimel intussen de koekjes. Haal de pan van het vuur als de boter gesmolten is en schep de koekjes erbij. Vermeng ze. Schep het koekmengsel in de muffinvormpjes en druk dit goed aan. Zet de vormen 5 minuten in de koelkast. Vul de vormpjes hierna met de verse basis. Ik gebruikte een ijsschep en drukte het nog eens aan met een gewone lepel. Vul de vormpjes totdat alles op is, de cheesecake rijst niet, dus het kan best.
Zet het 40-45 minuten in de oven op 160 graden, totdat de bovenkant van de mini-cheesecakes een beetje bruin beginnen te worden. Haal uit de oven en laat op een rooster afkoelen. Zet ze later in de koelkast. Serveer met twee frambozen op elke cheesecupcake, of wat je zelf lekker vindt.

Zaterdagsmaal is een poging om minstens wekelijks te schrijven over iets dat ik leuk vind: eten maken. Elke week een recept voor die twee dagen in de week dat ik daar ook echt tijd voor neem. Over genieten van lekker eten.

Geplaatst in recept, zaterdagsmaal | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Zaterdagsmaal ::: pasta met witte saus

Ik heb deze week geleerd waarom de Giro roze is, en de Tour de France geel. Italie’s grootste, wellicht enige, sportkrant wordt gedrukt op roze papier, en die sponsort nogal. Logisch. De Tour de France, daarentegen, heeft een gele trui voor elke winnaar, omdat, toen er eenmaal een kleur gekozen moest worden, de leverancier van de truien zei, ‘dan moeten we kijken waar we de meeste van hebben’. En dat bleek geel te zijn. Geel verkocht blijkbaar niet zo goed, voordat het de kleur van de Tour was. Het zal vast een beetje een mythe zijn, maar ik vond het een leuk verhaal.
Deze weken is het Girotijd. Dagelijks, rond etenstijd dankzij de recorder, volgen we de laatste 40 km van de heren op fietsen door dat Italiaanse landschap. Daar hoort pasta bij, van m’n moeder.

Ingrediënten
300 gr kipfilet in blokjes
100 gr gerookte spekreepjes
75 ml kookroom
peper, zout
olijfolie
3 lente-uitjes
1 dl witte wijn
verse basilicum

De olijfolie verwarmen en de spekreepjes daarin bakken. De kipfilet erin bruin bakken. Zout en peper toevoegen. De lente-uitjes in plakjes toevoegen. De witte wijn erbij. Even laten uitdampen.
De slagroom toevoegen en de saus afmaken met verse basilicum.

Lekker met tagliatelli of schelpjesmacaroni en sla.

Zaterdagsmaal is een poging om minstens wekelijks te schrijven over iets dat ik leuk vind: eten maken. Elke week een recept voor die twee dagen in de week dat ik daar ook echt tijd voor neem. Over genieten van lekker eten.

Geplaatst in fietsen, recept, zaterdagsmaal | Getagged , | Een reactie plaatsen

Donderdag doelijstje ::: Mooie linkjes

De dagen rijgen zich een beetje aaneen, elke dag is het thesistijd. Soms gebeuren er, in de hoekjes van het internet of onder de mensen die ik ken, wat dingetjes die ik gewoon even moet melden. Ook om zelf een beetje vrolijk te blijven, natuurlijk.

Deze week postten twee vriendinnen aan verschillende kanten van de wereld hun creaties. Dieuwke in Australië maakte een tas van een kinderboek (nee, ik weet ook niet hoe!) en Minette in de buurt maakte twee stoere/pretty shirts voor haar dochtertje. Ik word er blij van als ik zie dat mensen die ik ken mooie dingen maken.

En verder …
– Ik vond deze Franse diy om kabels op te fleuren. Een ideetje voor ooit.
– Ik luister al weken naar Of Monsters and Men, heerlijk.
– Ik ben een beetje happy/sad dat Mad Men weer begonnen is. Ja, het is verslavend, maar Don Draper, de hoofdpersoon, is dit seizoen zo triest.
– Terwijl ik kijk, kan ik voortborduren (haha) aan dat jaren 70 kussen. Ik weet nog niet wat ik ermee doe als die af is.
– En soms, tijdens het eten of bij de tandarts, lees ik in George Orwell’s Why I Write.

De aardbeitjes in de foto kregen als toetje een laagje chocolade. Wit voor hem, puur voor mij. Ik kan wel merken dat witte chocolade anders is, het smolt veel moeilijker en werd eigenlijk niet hard. Daar moet ik eens wat meer over lezen.

Geplaatst in boeken, DIY, inspiratie | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Zaterdagsmaal ::: spinazietaart met zalm

Ik kan doen alsof dit een zaterdagsmaal is, maar dat is niet zo. Ik schrijf het toevallig op zaterdag op. Dit is een maal voor wanneer zowel man als ik tot over onze oren in de studie zitten en eigenlijk niet buiten komen. Het is een diepvriesdish, en daar is niks mis mee. Het is een hele quiche, dus best veel voor twee mensen. De rest werd de volgende dag koud gegeten tijdens de lunch. Dat geeft het studeren dan weer wel. Elke dag samen eten.

Ingrediënten
6 plakjes bladerdeeg
400 gram bevroren spinazie (mag a la crème)
200 gram zalm, al uit de vriezer gehaald en ontdooid
2 lenteuitjes
3 eieren
peper en zout
50 gr roomkaas, als de spinazie niet met crème is.
wat olie en bloem
75 gr geraspte kaas

Nodig: een springvorm

Bereidwijze
Laat het bladerdeeg ontdooien, doe de spinazie in een pannetje op laag vuur en laat dit ontdooien, zo’n 10 minuten. Zet de oven aan op 200 graden (voor een elektrische). Snijd intussen de lente-uitjes. Als het bladerdeeg ontdooid is, vet een springvorm in, stof deze af met wat bloem en bekleed de vorm met het bladerdeeg. Steek met een vork wat gaatjes in het deeg. Giet, als nodig, wat overtollig vocht af van de spinazie. Zet het vuur uit en voeg de lente-uitjes toe en eventueel de roomkaas. Klop de drie eieren even los, doe er peper en zout bij en giet dit bij de nog warme spinazie. Meng het goed en doe dit mengsel in de springvorm.
Snijd de ontdooide zalm in repen en leg deze, als zonnestralen in het spinaziemengsel. Duw ze erin zodat ze niet uitsteken. Overdek dit alles met geraspte kaas en zet het zo’n 45 minuten in de oven. Hij is klaar als het spinaziemengsel stevig blijft als je er in snijdt.

Serveer (koud of warm) met een salade met flink wat tomaten. Eet smakelijk

Zaterdagsmaal is een poging om minstens wekelijks te schrijven over iets dat ik leuk vind: eten maken. Elke week een recept voor die twee dagen in de week dat ik daar ook echt tijd voor neem. Over genieten van lekker eten.

Geplaatst in recept, zaterdagsmaal | Getagged , | Een reactie plaatsen

Haken voor m’n oma

Mijn oma breidde vroeger truien met onze namen, zodat mensen mij en mijn tweelingbroer uit elkaar konden houden. We leken niet op elkaar, ik was groter en had langer haar, maar ik weet niet waarom het anders onze namen had. Even geleden, zo’n twee jaar, leerde ze me ook haken. Haar arsenaal aan talenten in koken en handwerken is mythisch. Mijn broer probeert nog achter het geheim van haar macaroni te komen en haar bitterkoekjespudding is vaste prik met kerst. Die laatste komt gewoon uit een pakje, vertrouwde ze me laatst toe. Met haar 80 jaar woont ze nog, samen met mijn opa, in een gewoon huis en doet ze vrijwilligerswerk ‘bij de bejaarden’. Daar haken, breien en borduren ze voor het Rode Kruis. Trendgevoelig als ze zijn, heeft zij vorige winter van die cirkelsjaals gebreid zoals die je ook bij H&M en dergelijke kon kopen. Deze winter hielp ze me aan handschoenen die ruimte openlaten voor mijn iPhoneduim en -wijsvinger.

Mijn hele leven ben ik voorzien geweest van haar creaties. De doily lamp bevat een aantal doilies van haar hand en het borduurproject hierboven komt uit de restjesmand van haar vrijwilligerswerk. Die had authentieke 70s kleuren, maar die vul ik even anders in.

En nu ga ik wat voor haar maken! De sloffen die ik hier beschreef, maakte ik voor mezelf en mijn nichtje, komen er ook voor mijn oma. Zij heeft gelukkig niet zo’n haast, maar binnenkort hoop ik eindelijk eens iets voor haar te maken. Dat lijkt me erg leuk.

Geplaatst in DIY, inspiratie | Getagged , , | Een reactie plaatsen

zaterdagsmaal ::: noodles met broccoli

*Sorry, dit recept stond zaterdagochtend al klaar, ik heb gewoon een verkeerd knopje ingedrukt!* Er zijn dagen waarop ik dit het liefste eet. Deze week konden we voor het eerst op het balkon eten (yay!), dus dat betekent lente, licht en groen. Elk gerecht dat tenminste de illusie wekt dat het Aziatisch is, doet al gezonder aan. Ook al zitten er scheppen suiker en waarschijnlijk ook flink wat zout in. Stukjes kip en veel groente, tja, da’s lekker. Dit gerecht heeft best veel ingrediënten, maar zo voelt het niet, het meeste dient om een saus te vormen. Misschien is m’n recept wat omslachtig en haastig, ik wil zoiets te vaak allemaal ongeveer op tijd klaar hebben. Dit is weer voor twee.

Ingrediënten
Noodles voor twee (die alleen maar hoeven te weken)
een kleine broccoli
een doosje sugarsnaps
een stukje kipfilet
een ui
een paar tenen knoflook
5 centimeter gember
2 eetlepels sojasaus
1 eetlepel chilisaus
1.5 eetlepel suiker
wokolie

Bereidwijze Zet een pan met water op het vuur. Snijd de broccoli in roosjes, de stronk in stukken. Haal de hoekjes van de sugarsnaps af. Gooi, zodra het water koopt, de stronkstukjes in de pan. Laat dit een paar minuten kopen. Doe in een kom de sojasaus, chilisaus, suiker en twee eetlepels water. Roer door. Doe er de gember en knoflook bij, in kleine stukjes. Snijd intussen de kip in stukjes, snipper de ui en doe de helft ervan, samen met de kip, bij het sausmengsel. Laat even staan. Voeg de overige groene groentes aan de stronkjes toe. Kook intussen (met de waterkoper) wat water. Doe in een kom de noodles en giet er gekookt water op. Pluk het los met een vork en laat het enkele minuten trekken. Dat is precies genoeg tijd om de kip in het mengsel te bakken. Dit met een beetje wokolie in de pan. Als de kip aan alle kanten wit is, kun je die uit de pan scheppen, laat de saus rustig erin. Bewaar de kip in een andere kom (in verband met bacteriën). Giet de groente af (die is veel groener geworden) en giet de noodles af. Neem de halve ui en bak deze even in de pan met de saus, doe hier de groente uit de pan bij en schep alles door elkaar. Als je denkt dat de saus een beetje goed verdeeld is, doe er de kip bij. Vermeng dit, zorg dat je zeker weet dat de kip helemaal gaar is. Doe er de noodles bij. Nu wordt het een beetje lastig, want de pan is vast overvol, maar schep alles door elkaar. Serveer in kommen en geniet.

Zaterdagsmaal is een poging om minstens wekelijks te schrijven over iets dat ik leuk vind: eten maken. Elke week een recept voor die twee dagen in de week dat ik daar ook echt tijd voor neem. Over genieten van lekker eten.

Geplaatst in recept, zaterdagsmaal | Een reactie plaatsen

Zaterdagsmaal mislukt ::: kokoscake

Ken je dat? Van die recepten, van kennissen of vrienden die jarenlang liggen, voordat je ze eindelijk besluit te maken. Je weet dat ze lekker zijn, meestal vraag ik zo’n recept pas nadat ik iets geproefd heb.
Maar dan, zo’n recept uit 2005, met enerzijds maten in cups en anderzijds in grammen … met beschrijvingen die voor de maker heel logisch zijn als ‘doe de suiker en boter in een pannetje tot het smelt’, en je jezelf afvraagt, wat smelt. Alleen de boter of ook de suiker? Vervolgens moet de cake veel langer in de oven dan de beloofde 20 minuten, want hij wordt maar niet gaar. Het huis ruikt heerlijk naar kokos en boter, het bovenlaagje is een soort van lange kokosmakroon, maar ik heb geen idee hoe lang het allemaal nog in de oven moet. En hoe het zal zijn als het eruit komt.

Vandaag dus eens geen zaterdagsmaal en dat is ook prima. Dit is het weekend van de oranjetompoucen en fast food. Ik heb maar even een foto van eerder deze week bij dit stukje geplaatst. Dinsdag had ik een cupcakeworkshop en dit was een deel van het resultaat. Een hele avond marsepein gerold, gesneden en geplakt, leuk!

Zaterdagsmaal is een poging om minstens wekelijks te schrijven over iets dat ik leuk vind: eten (maken). Elke week een recept voor die twee dagen in de week dat ik daar ook echt tijd voor neem. Over genieten van lekker eten.

Geplaatst in recept, zaterdagsmaal | Een reactie plaatsen

London: markten, kraampjes en rondkijken

London is voor shoppen. Ik was er vorige week, maar met een vrij lege portemonnee. In plaats van de High Street dook ik daarom maar de markten op. Een lijstje van waar ik geweest ben, misschien heb je er wat aan.

Zondagen op Brick Lane (metrostation Liverpool Street). Mijn reisgezelschap is daar nogal enthousiast over en schreef er hier een stukje erover. Het is er hip en druk, je kunt er sterren in het wild spotten. Het is even zoeken, maar achter de shirts die elke vijf kramen dezelfde zijn, vind je Etsy verkopers die hier hun handgemaakte kindershirts, sieraden, kunst of wat dan ook verkopen. Ook wel vintage en antiek en natuurlijk veel eten in de Boiler Room.

Spital Fields Market (metrostation Liverpool street) zit vlakbij Brick Lane. Niet alleen kraampjes, maar eromheen ook winkels. Iets minder jong dan Brick Lane, maar nog steeds best wel hip. Er zat ook een geweldige meubelwinkel, Elemental, waar ik m’n ogen uitkeek en in m’n dromen alvast een volgend huis inrichtte.

Camden Lock (metrostation Camden Town). Camden schijnt al sinds de tijd van de Beatles nogal wat subcultuur te herbergen. Ik ben er ook eens geweest toen ik nog 16 was. Hier vind je de gothic winkels, maar ook de kledingontwerpers, vers van de academie. Aan het einde van de straat zitten twee grote overdekte markten, met veel eten, eigenlijk dezelfde shirts als op Brick Lane, en nogal wat vintage kleding, maar ook typische cadeautjes en wat leuke winkeltjes. Vooral mooi zijn de markthallen zelf, die aan de rechterkant van de weg heeft grote koperen/bronzen paarden die uit de muur lijken te rennen, omdat het vroeger een paardenveiling was. Behoorlijk indrukwekkend.

Greenwich heeft ook een overdekte markt, in het centrum. Weer veel handgemaakt, wat eten etc. Kan niet missen als je daar bent. Greenwich is eigenlijk een dorpje, opgeslokt door London. Schattigere huizen, maar ook een grote marine basis. En dat ene punt waarop gebaseerd is dat de tijd begint met Engeland, de Greenwich Meridian. Om het punt zelf te zien moet je 7 pond betalen, maar de tocht ernaartoe is leuk, en dan heb je een mooi uitzicht over een stukje London.

En tot slot: Covent Garden! Dat heeft z’n eigen metrohalte. Sowieso zitten hier heel veel winkels, maar binnenin een paar hallen weer marktkraampjes. De Jubilee market wil je overslaan, dat zijn alleen maar goedkope toeristendingen (vlaggen, shirts en zo), maar Covent Garden heeft wat leuke stalletjes en winkeltjes. Daar zijn ze wel aan het verbouwen, dus ik denk dat er gewoonlijk meer staat. Hier treden ook straatartiesten op.

Er is vast veel meer, en ik was er maar een paar dagen. Ik lees hier bijvoorbeeld nog heel wat tips. Wat ik gekocht heb? Niet zo veel. Een handgemaakt notitieboekje op Brick Lane voor een vriendinnetje, een mok voor de held die thuisbleef en een boekje van George Orwell in een enorme boekwinkel Foyles.

Geplaatst in inspiratie | Getagged , , | 2 Reacties

Zaterdagsmaal ::: wentelteefjes

De naam van dit ontbijtgerechtje is vreemd. Probeer hem bijvoorbeeld maar eens aan een Engelssprekend persoon uit te leggen. Zomaar, zelfs voor het ontbijt, ben je dan al grof en beledigend geweest. Zij hebben er dan ook een heel andere naam voor, french toast, maar ontbijt en Engels, dat is een hoofdstuk apart.
Wentelteefjes maken is eigenlijk een manier om oud brood weer lekker te maken, een restjesgerecht. Nu heb ik niet vaak restjes, dus is het voor mij meer een speciaal weekendgerecht. Als we even meer tijd hebben, en er zin in. Lekker met kaneel, fruit en misschien wat jam.

Nodig
4 oude sneetjes brood (wit of bruin)
een glas melk
een ei
een eetlepel suiker
een snuf kaneel
boter

BereidwijzeBreek het ei in een diep bord en klop, met een vork of een garde, de melk erdoorheen. Voeg ook de suiker en kaneel toe en roer het er doorheen. Laat in een koekenpan de boter smelten. Neem vervolgens de boterhammen, snijd die doormidden en dompel die in het ei-melkmengsel, als een spons nemen ze het mengsel op. Doe ze daarna in de hete pan en laat deze boterhammen aan allebei de kanten ‘gaar’ worden. Het ei in het brood zorgt ervoor dat de boterhammen soort van gebakken worden, een beetje krokant maar ook zacht.

Serveer warm met wat kaneel, fruit, jam of wat je ook lekker lijkt.

Zaterdagsmaal is een poging om minstens wekelijks te schrijven over iets dat ik leuk vind: eten maken. Elke week een recept voor die twee dagen in de week dat ik daar ook echt tijd voor neem. Over genieten van lekker eten.

Geplaatst in recept, zaterdagsmaal | Getagged , | Een reactie plaatsen

Zaterdagsmaal ::: rabarbercrumble

Rabarber. Ik heb er al eerder de loftrompet over geblazen en heb zelfs een echt roze drankje ermee gemaakt. Nu liggen ze weer in sommige schappen, en vooral als ze mooi roze zijn, kan ik ze niet laten liggen. Dus, onderstaand recept voor rabarbercrumble, met dank aan Nigella, maar met minder suiker dan zij voorschrijft. Dat is natuurlijk helemaal naar eigen smaak.

Deze rabarber was trouwens het meest roze, zuurstokroze, die ik ooit ben tegengekomen en, misschien daardoor, zorgde ook voor het droogste gevoel aan je tanden. Misschien doordat het kalk onttrekt, daarom hebben we er maar wat vanille-ijs bij gegeten. Dat was best een opgave.

Ingrediënten
vier rabarberstelen
1 eetlepel maizena
een paar druppels vanille extract
2 eetlepels suiker
klontje boter

Voor de crumble
150 gram zelfrijzend bakmeel
100 gram boter (koud)
2 eetlepels kristalsuiker
2 eetlepels bruine basterdsuiker

Bereidwijze
Verwarm de oven voor op 190 graden. Snijd de rabarber in stukken en doe dit, met het klontje boter in een pan op hoog vuur. Voeg de maizena, suiker en vanille toe en roer alles totdat de rabarber glanst en de andere ingrediënten zijn opgelost. Stort het in een ovenschaal.
Snijd de boter in kleine blokjes en vermeng dit, met de hand, met het bakmeel. Als het kruimels zijn, is het goed. Doe er desnoods nog wat bakmeel bij. Meng hier vervolgens de suiker doorheen en verdeel dit over de warme rabarber. Zet dit zo’n 35-45 minuten in de oven. Soms pruttelt het knalroze sap van de rabarber door de crumble heen naar boven, maar dat is niet erg.

Serveren kan warm met wat ijs, of room of yoghurt, of gewoon zonder iets.

Zaterdagsmaal is een poging om minstens wekelijks te schrijven over iets dat ik leuk vind: eten maken. Elke week een recept voor die twee dagen in de week dat ik daar ook echt tijd voor neem. Over genieten van lekker eten.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Geplaatst in recept, zaterdagsmaal | Getagged , , , | Een reactie plaatsen